wtorek, 27 grudnia 2011

Slam, czyli poezja opuszcza salony



Tego typu tekst powinno się pewnie zaczynać krótką, wikipedyczną notką, wyjaśniającą gdzie i jak. Daruję sobie jednak, ponieważ dużo istotniejsze jest inne pytanie – dlaczego. Żeby to sobie w prosty sposób wyjaśnić wystarczy zastanowić się, czym jest wiersz. Jest komunikatem językowym, wittgensteinowską grą na określonych zasadach, w ramach ustalonych znaczeń. Nadawca i odbiorca. Dlatego właśnie nigdy nie ufałem ludziom piszącym do szuflady, dla siebie, co jest zaprzeczeniem samej istoty poezji czy też, szerzej, literatury. Pisze się i szuka czytelnika, otwiera się usta i nie chce mówić do ściany. To naturalna potrzeba, z której wypływają kolejne pomysły na komunikację.

poniedziałek, 19 grudnia 2011

3 ulubione wiersze - Krzysztof Niewrzęda


(ur. w 1964 r. w Szczecinie) – poeta, prozaik i eseista. Finalista Nagrody Poetyckiej SILESIUS (2011) i Europejskiej Nagrody Literackiej (2009). Stypendysta Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2009). Nominowany do Nagrody Mediów Publicznych w dziedzinie literatury pięknej COGITO (2008). Laureat konkursów poetyckich i prozatorskich m.in. Międzynarodowego Konkursu Literackiego im. Marka Hłaski (2003) i Europejskiego Konkursu na Polski Wiersz Emigracyjny (1997). Współautor tłumaczenia z jęz. niem. książki Olafa Kühla „Gęba Erosa. Tajemnice stylu Witolda Gombrowicza” (2005). Autor tekstu do utworu „Wojownicy Itaki” z płyty „New Century” grupy SBB (2005). Wydał tomy wierszy: „w poprzek” (1998), „poplątanie” (1999), „popłoch” (2000), „popołudnie” (2005), zbiór esejów „Czas przeprowadzki” (2005), powieści: „Poszukiwanie całości” (1999, 2009), „Wariant do sprawdzenia” (2007) oraz powieść poetycką „Second life” (2010). Publikował w wielu antologiach i takich m.in. pismach jak: „Akcent”, „Dekada Literacka”, „Helikopter”, „Kartki”, „Neurokultura”, „Odra”, „Pogranicza”, „Przegląd Polityczny”, „Twórczość”, „Tygodnik Powszechny”. Tłumaczony na język chorwacki, francuski, japoński, niemiecki, ukraiński. Mieszka w Berlinie.


- Jakie ze swoich prac lubisz najbardziej albo darzysz szczególnymi względami?

sZAFa - 41 numer - Marcin Orliński, Literatura jest ciemność


(ur. 1980) – poeta, krytyk literacki. Doktorant w Instytucie Badań Literackich PAN. Absolwent filozofii na Uniwersytecie Warszawskim. Laureat wielu ogólnopolskich nagród literackich. Stypendysta Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w dziedzinie literatury. Redaktor „Zeszytów Poetyckich”. Wydał tomy wierszy Mumu humu(Kraków 2006), Parada drezyn (Łódź 2010) orazDrzazgi i śmiech (Poznań 2010). Publikował w takich czasopismach, jak „Gazeta Wyborcza”, „Przekrój”, „Twórczość”, „Tygodnik Powszechny”, „Akcent”, „Kresy” czy „Bez dogmatu”. Tłumaczony na języki angielski, niemiecki i szwedzki. Mieszka i pracuje w Warszawie.
Oficjalna strona: www.marcinorlinski.pl

Marcin Orliński, Literatura jest ciemność
Literatura jest ciemność”[1], pisał przed laty Jerzy Pilch. Krótka fraza, którą pisarz kilkukrotnie powtórzył w jednym ze swoich felietonów, często do mnie powraca. „Literatura jest ciemność”. Znak równości pod postacią twardego, ontologicznego orzeczenia wydaje się nieusuwalny – nie łagodzi go nawet porządek lektury, która podpowiada, że nie chodzi tu o utożsamienie, lecz o predykat lub przyporządkowanie. Ciemność wdziera się w literaturę wbrew logice i zdrowemu rozsądkowi, a dramatyczne zamknięcie zdania pozostawia po sobie tylko złowrogą ciszę. Ciszę? Ależ nie! Choć po ostatnim słowie następuje kropka, zdanie dopiero teraz zaczyna naprawdę rozbrzmiewać.

środa, 14 grudnia 2011

3 ulubione wiersze - Ewa Brzoza Birk

- Jakie ze swoich prac lubisz najbardziej albo darzysz szczególnymi względami?



Nie czuję się pewnie, gdy opowiadam o sobie prozą - wolę wierszem. Dlatego będzie krótko - trzy właśnie? Myślicie, że łatwo wybrać z ponad tysiąca wierszy te jedne jedyne trzy? Przecież wszystkie kocham, bo wszystkie są niezaprzeczalną częścią mnie, mojej wędrówki w tym życiu, tu i teraz... Dobra, miało być krótko i będzie - "spod dużego palca" czy jakoś tak....


czwartek, 1 grudnia 2011

3 ulubione wiersze, Jarosław Trześniewski – Kwiecień


ur. 1961. Poeta, eseista, historyk, prawnik. W latach 1992-2006 sędzia i przewodniczący Wydziału Ksiąg Wieczystych Sądu Rejonowego w Mławie, obecnie w stanie spoczynku. Wydał (z sędzią Piotrem Borkowskim) ”Wpisy do ksiąg wieczystych” (I wydanie 2002, II wydanie 2008 r) Mieszka w Mławie. Czasem na dłużej przebywa w Warszawie i w Gdyni. Od marca br. prezes Związku Twórców Ziemi Zawkrzeńskiej. Członek SAP.
Debiut poetycki w 1986 roku w styczniowym numerze miesięcznika „ Literatura”. Publikował między innymi w: „Więzi”. „Powściągliwości i pracy”, „Piśmie literacko artystycznym”, „Integracjach”, ”Nowym medyku” „Blizie”, „Znaj”. Współautor  kilkunastu  antologii. Wydał tomiki poetyckie: „ W stronę Beethovena” (1999), ”Pomarańczowy zeszyt” (2003) „Casus mixtus” (2009). W przygotowaniu „Sonaty Kremskie alias repertoria”. Poszczególne wiersze z tomiku „W stronę Beethovena” były tłumaczone na rosyjski i niemiecki. Laureat w konkursach III Mazowieckie Konfrontacje Poetyckie  ”Zaufaj Słowu” w 2004 roku  i  1 wiersza Gdyńskich ”Połowów Poetyckich” w 2009 r.

- Jakie ze swoich prac lubisz najbardziej albo darzysz szczególnymi względami?
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...